William Manning – Statement


Vorige pagina  Inhoudopgave Volgende pagina


Ik ben een schilder voor wie het duidelijk omschreven gebruik van de abstractie leidt tot weinig of geen picturale verbeelding en voor wie vormen een grotere betekenis hebben wanneer zij tot hun meest vereenvoudigde structuren bedwongen zijn en zo een veel grotere betekenis krijgen dan in hun oorspronkelijke staat.
Abstract denken kan en moet gebruikt worden in alle beroepen en de resultaten zullen de oorspronkelijke ideeën overtreffen.

Mijn werk komt voort uit de bestudering van onze omgeving, of uit werken van het verre of nabije verleden, waaruit ideeën ontstaan en een emotionele verbintenis met het leven.

Ik geloof ook dat schilderen in drie dimensies mogelijk is of mogelijk moet zijn totaal onafhankelijk van de beeldhouwkunst.
Ik heb zo gewerkt gedurende meer dan 25 jaar, tot ongeveer 5 jaar geleden toen dat lichamelijk onmogelijk werd om zo door te gaan.
En daarom ging ik terug naar het platte vlak.

Ik ben erg beïnvloed door veel kunstenaars maar vooral door Mondriaan tot en met de Abstract Expressionisten.
In de laatste 50 jaar heb ik geprobeerd de geometrie met het organische samen te voegen tot een nieuwe beeldtaal maar ik laat het aan de samenleving om een oordeel of een analyse te geven.

Ik denk op geen enkele manier aan de maatschappij, of aan de wetenschappen, terwijl ik aan het werk ben of na het werk, hoewel deze onbewust hier en daar binnen kunnen dringen, en ik wil mijn mening daarover zo min mogelijk kenbaar maken.

Ik geloof ook dat serieuze kunstverzamelaars zich op dezelfde manier ontwikkelen als schilders. Ik denk niet dat verzamelaars, gedurende het collectioneren, zich inlaten met de maatschappij of met de wetenschappen.
Want verzamelaars stoppen al hun energie, emoties en kennis in wat zij verzamelen ten behoeve van hun eigen ontwikkeling en plezier.
Wanneer het verzamelen uiteindelijk een vervulling wordt dan beginnen verzamelaars de verhouding van hun verzamelen tot de samenleving te zien.

William Manning (1936 Lewiston, Maine, usa) en studeerde en doceerde aan het Maine College of Art. De natuurlijke omgeving staat centraal in zijn werk. Elke herfst gaat Manning een aantal maanden naar het eiland Monhegan, voor de kust van Maine. Het werk op papier dat hij daar maakt beïnvloedt zijn schilderijen en is terug te vinden in zijn collages. In zijn tekeningen, collages, schilderijen en mengvormen van technieken brengt Manning over wat hij voelt, niet wat hij ziet.


Vorige pagina  Inhoudopgave Volgende pagina


Comments are closed.