Diana Wind – 10 jaar vriendschap


Vorige pagina  Inhoudopgave Volgende pagina


Precies 10 jaar geleden benaderde Jan Verhoeven mij met de vraag of ik bij de opening van de tentoonstelling ter gelegenheid van zijn zeventigste verjaardag een openingswoord wilde spreken. Vóór die keer had ik Jan één maal ontmoet bij hem en Menna thuis in Woudrichem. Die eerste avond was voor mij zo bijzonder door de gastvrijheid en ruimhartigheid van beiden dat ik zonder te aarzelen op de uitnodiging van Jan inging.
De opening in het Stroomhuis was onvergetelijk. Daar stond ik in de moordende hitte tegen de zon inkijkend te speechen terwijl een erg charmant uitziende oude man mij glunderend aankeek. Later die middag bleek dat de kunstenaar Nassos Daphnis te zijn, die mij bij de arm nam en me niet meer losliet.
Jan, Nassos en Seymour Boardman zijn kort daarna nog op bezoek geweest in het Stedelijk Museum Schiedam waar ik de eer had hen rond te leiden en met hen te lunchen. Voor mij was het een bijzondere ontmoeting waarvan Jan gelukkig een aantal foto’s heeft gemaakt. En het was het begin van een langdurige vriendschap die onder andere een bestuurslidmaatschap van de Stichting Yellow Fellow met zich meebracht.

In de afgelopen jaren ben ik als bestuurslid van de Stichting Yellow Fellow betrokken geweest bij alle ups en downs van de ontstaansgeschiedenis van het ‘Jan Verhoeven Museum’ (zo mag het van Jan nooit heten). Ik ben geen frequent bezoeker van de vergaderingen en bijeenkomsten, maar als ik er ben, breng ik onrust in de tent. Dat wordt me niet door iedereen in dank afgenomen, maar Jan met al zijn bestuurlijke en decennialange werkervaring houdt wel van dat scherpe en tegendraadse. Hij kan het hebben dat er vragen worden gesteld op momenten waar je ze eigenlijk liever niet wilt horen.
Het is een groot talent van Jan dat hij altijd van een afstand kan blijven kijken ook al zit hij er middenin. Humor en relativeringsvermogen zijn eigenschappen die maar weinig mensen bezitten. En hoe ouder Jan wordt hoe meer hij geniet van het leven en alle rijkdom die hij daarin vindt: Menna, de kinderen, de kleinkinderen en niet te vergeten de collectie en de kunst in het algemeen.

Zelden zie je iemand zo genieten van een tentoonstelling of een enkel kunstwerk als Jan. En dat is wat wij delen, de liefde voor de kunst, het bedenken van plannen en die uitwerken, als maar tegen het licht houden totdat het verwezenlijkt kan worden. Wachtend op het moment dat het kan gaan vliegen en zelfstandig kan worden. Geduld is een schone zaak, dat leer je wel in je leven. Maar niets moet en het kan ook weer anders en dan is het ook goed.

Drs. Diana A. Wind, directeur Stedelijk Museum Schiedam.


Vorige pagina  Inhoudopgave Volgende pagina


Comments are closed.