175. Tren 240, Daniela Presta



  • Genre: Schilderij.
  • Afmetingen: 100 x 120 cm.
  • Creatie: 2000, Argentinië: Buenos Aires.
  • Medium: Olieverf, metaal, stof.
  • Stijl: Abstract expressionisme.
  • Verworven: 1998 Koop.

Een schilderij met de titel: Trein 240 Eigenaardig. Om dit werk te bespreken wil ik alleen maar een scène beschrijven.Ik heb mijn vroegere buurt al eens eerder beschreven en nu kom ik daarop terug. Twee keer per dag liep ik over hetzelfde lege trottoir. Heen en terug. Dit trottoir loopt langs een straat waar werkelijk niemand stilstaat. De waanzinnige snelheid van het verkeer lijkt alleen maar even af te nemen wanneer het verkeer de spoorbaan kruist. Die spoorbaan vestigt de aandacht op de onvermijdelijke nederzettingen van de armste families. Een zo troosteloos landschap dat de poëzie van de stad bijna dramatisch is, kun je niet negeren. Omdat hier niemand iets bezit, zouden we als we het zouden willen, alles kunnen bezitten, zelfs het vuilnis dat zich ongecontroleerd ophoopt. Bij dat heen en terug gaan gedurende dagen, maanden bijna, trapte ik op stukken verroest schroot, stukken van wat misschien ooit onderdelen van een machine waren.Ik bleef maar naar de grond kijken en luisteren naar het metalige geluid. Op een dag vatte ik moed en nam ik een stuk mee van een van die ‘versieringen’ van de Avenida Agüero.

Meestal koopt Jan Verhoeven van kunstenaars als ze al bekend zijn en maak dan een keuze uit hun werk van een aantal jaar. Bij Daniela ging dat anders. Jan kocht de eerste twee schilderijen en maakte de afspraak dat zij een jaar lang elke maand een nieuw, volgens haarzelf het beste, werk zou opsturen. De kunstenaar bepaalde dus welk schilderij ze hem verkocht. Een jaar en 12 schilderijen later belde Daniela op dat ze een wereldreis ging maken; of ze lang kon komen. De eerste expositie ‘Uit de collectie van’ werd geboren.

De werken van Daniela Presta zijn als het ware droomreizen door haar geest waarvan wij als beschouwer mee mogen genieten. Al kijkend kom je steeds meer tegen en ieder keer is de verrassing groot. Zelf zegt ze daarover: “Alle kunst is expressief- het werk, de auteur en de omgeving, waarin hij werkt. Maar ik wil een kunst, die ontroert d.m.v. plastische middelen die ontsnapping geven aan prikkels met een grote emotionele lading. Met de kleur als voornaamste partner open ik gebieden, ruimtes, schep ik werelden zowel immens als klein, waar ik mezelf uitnodig te leven iedere keer als ik dat wil, ze zijn van mij, het zijn mijn plekjes. En zoals ik me bezighoud met de aangename details van het doek, houd ik me ook bezig met zoeken in de bijzonderheden van mijn geschiedenis of beter gezegd in de bijzonderheden van de liefde in me. Ik ga naar haar toe, het liefdesinstinct verleidt me en ik ben er volledig trouw aan (geef me eraan over). Ik houd van schilderijen, observeren, schilderen, de kunst, de muziek, het mysterie, van veel mensen, ik houd ervan me te laten meeslepen door emoties en de zintuigen en houd van de hartstocht. En geloof niet, dat ik je hiermee zeg, dat mijn ‘verstand’ dikwijls op de achtergrond blijft, het zijn echte veldslagen, die zich in mij afspelen”.


Comments are closed.