245. El 33, Daniela Presta



  • Genre: Schilderij.
  • Afmetingen: 100 x 120 cm.
  • Creatie: 2003, Spanje, Madrid.
  • Medium: Olieverf op linnen/doek, foto\’s.
  • Stijl:  Abstract expressionisme.
  • Verworven: 2003 Koop.

Een schilderij met de titel: De 33.  ”Deze keer is de penseelvoering losser, de tekening ruwer en de kleurmenging duidelijk minder zorgvuldig. In feite werd die op het doek gedaan, vandaar de bijna ‘vuile’ kleuren grijs. Hoewel ook deze compositie gebaseerd is op rechthoekigheid, is het ook waar dat deze begint af te wijken. Ze begint te onttakelen. Daarom zie ik in “El 33″ een van mijn meest expressionistische werken. Niet vaak stond ik mezelf zo veel WANORDE toe. Dit schilderij is een verhaal. Een verhaal over wanorde, over een van de vele achterstanden waar je in een derdewereldland mee te maken hebt. Ik raad het iedereen aan. Echt, iedereen zou eens op een doordeweekse dag ’s morgens bus 33 van de wijk Avellaneda naar Buenos Aires stad moeten nemen. Ja, het moet wel ‘s morgens zijn, als de bus zo stampvol zit dat de reizigers zo dicht tegen elkaar aan staan dat het bijna seksueel wordt. Maar maak je geen zorgen, men is door de macht der gewoonte nog zo slaperig dat men je kuisheid niet zal belagen, behalve misschien een of andere wakkere geest.Tijdens de woeste rit laat de bestuurder de deur open, niet zo zeer vanwege de frisse lucht als wel om nog een plaatsje te bieden aan de laatste personen uit het verhaal, die zich dan wel aan levensgevaar blootstellen doordat ze aan de stang van het achterbalkon hangen.Wees daarom maar slim en wring je maar tussen de mensen, terwijl je – dat wel – toestemming vraagt. Wij zijn dan wel derdewereldburgers, maar wel zeer beleefd. En denk eraan, stop even met ruiken als je over de brug over de Pueyrredon gaat…, het riviertje kent geen pardon. Ik veronderstel dat er van alles in zit behalve water…. WANORDE!”

Na haar wereldreis in 2001 ging Daniela niet terug naar Argentinië vanwege de slechte economisch situatie. Ze vestigde zich in Madrid. Ondanks het feit dat ze moest vechten om te overleven en woonde in minimale omstandigheden bleef ze schilderen. Tijdens een bezoek aan haar kocht ik dit werk vanwege de overtuigende wijze waarop Daniela haar talent blijft gebruiken.

De werken van Daniela Presta zijn als het ware droomreizen door haar geest waarvan wij als beschouwer mee mogen genieten. Al kijkend kom je steeds meer tegen en ieder keer is de verrassing groot. Zelf zegt ze daarover: “Alle kunst is expressief-het werk, de auteur en de omgeving, waarin hij werkt. Maar ik wil een kunst, die ontroert d.m.v. plastische middelen die ontsnapping geven aan prikkels met een grote emotionele lading. Met de kleur als voornaamste partner open ik gebieden, ruimtes, schep ik werelden zowel immens als klein, waar ik mezelf uitnodig te leven iedere keer als ik dat wil, ze zijn van mij, het zijn mijn plekjes. En zoals ik me bezighoud met de aangename details van het doek, houd ik me ook bezig met zoeken in de bijzonderheden van mijn geschiedenis of beter gezegd in de bijzonderheden van de liefde in me.Ik ga naar haar toe, het liefdesinstinct verleidt me en ik ben er volledig trouw aan c.q.geef me eraan over. Ik houd van schilderijen, observeren, schilderen, de kunst, de muziek, het mysterie, van veel mensen, ik houd ervan me te laten meeslepen door emoties en de zintuigen en houd van de hartstocht. En geloof niet dat ik je hiermee zeg dat mijn ‘verstand’ dikwijls op de achtergrond blijft, het zijn echte veldslagen die zich in mij afspelen”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>